محدث نورى آن را استنساخ كرده ( 1 ) و در 1295 كه تفسير برهان چاپ شده آن را به عنوان مقدمه تفسير چاپ كرده‌اند ، اما در چاپ آن را نسبت داده‌اند به شيخ عبد اللطيف كازرونى نجفى ، و علامه امين كه توجه نداشته ، آن را از اين شيخ كه وجود خارجى نداشته ، دانسته است ( 2 ) . و در فهرست كتابخانه مجلس ( 3 ) گويد نام آن بحر العرفان است . اما آن تفسيرى ديگر است . وفات شريف ابو الحسن در 1138 بوده بطورى كه در الكواكب المنتثره مذكور است ; كه يكى از شاگردان او در پشت الفوائد الغروية نوشته .

--> ( 1 ) در نسخه اصل الكواكب المنتثره احتمال داده كه محدث نورى از روى نسخه كتابخانه غرويه استنساخ كرده باشد ولى خود محدث مذكور در حاشيه خاتمه مستدرك : 385 تصريح كرده كه از روى نسخه صاحب جواهر آن را نوشته است . و نا گفته نماند كه مقصود از كتابخانه مزبور همان است كه به عنوان المكتبة الحيدرية در كتاب ماضى النجف و حاضرها چاپ صيدا صفحه 100 مذكور است و آن كتابخانه‌اى بى نظير بوده ، گويند دهها هزار نسخه خطى كه اغلب آنها منحصر به فرد و به خط مؤلفان قديم بوده و نيز قرآنهاى نفيس طلا كارى در آن وجود داشته ، كه متأسفانه از بين رفته‌اند و در حال حاضر فقط 750 جلد كتاب و قرآن از آنها باقى است كه فاضل معاصر سيد احمد حسينى اشكورى فهرست آنها را نوشته و در 1391 چاپ شده در ص 14 فهرست مزبور گويد « قرآنهائى كه اكنون در آنجا است به خط كوفى و مغربى و ثلث و نسخ و فارسى ، به قلم نويسندگان و خطاطان مشهور مانند ياقوت مستعصمى و احمد تبريزى و تاريخ آنها از قرن دوم تا سيزدهم هجرى است » . و معلوم باشد كه در حدود 1375 در نجف اشرف به همت علامه فقيد امينى ( قدس سره ) كتابخانه‌اى بنام مكتبة الامام امير المؤمنين ( عليه السلام ) تاسيس گرديد كه از نظر كيفيت و كميت حائز اهميت است . ( 2 ) أعيان الشيعة 38 : 88 . ( 3 ) فهرست كتابخانه مجلس 3 : 8 .